तू होतास की भास
हलक्याशा स्पर्शाने तुझ्या
दुख होते विरले
त्या क्षणी तू होतास की भास
कळलेच नाही
डोळ्यांच्या ओलाव्यात
तू उतरला होतास की त्या थेंबात
फक्त तुझं प्रतिबिंब होतं
का तो भास होता कळलेच नाही
रात्री तुझ्या कुशीत गुंतलेला श्वास
गंध तुझा की माझ्या मनाची मृगजळे
स्वप्नांची गुंज तुझी की
माझ्या मनाचे जाळे कळलेच नाही
भाव सारे गोंधळलेले शब्द होते मुके
तरी ओठांवर आले कसे
तुझ्यात गुंतता गुंतता तुझी होऊन गेले कधी
कळलेच नाही
सत्य असत्य की मृगजळाची आस
कधी दिसतो कधी नजरेआड जातोस
पण कळलेच नाही
तू होतास की भास
मनिषा निकाळजे भिसे
